ศักดิ์ศรีของผู้คืนเกียรติแก่หมู่มิตร... ผู้พิชิตความอัปยศ : คำสัญญาของพระเจ้าต่อแนวรบแห่งสัจธรรม
ศักดิ์ศรีของผู้คืนเกียรติแก่หมู่มิตร... ผู้พิชิตความอัปยศ : คำสัญญาของพระเจ้าต่อแนวรบแห่งสัจธรรม

ศักดิ์ศรีของหมู่มิตรของพระเจ้าและความปราชัยของเหล่าศัตรู "ความหวังในการปรากฏตัวของผู้ช่วยให้รอด (มุนญี) เป็นเหมือนดวงประทีปที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจ ความเชื่อในวันอันสดใสที่จะมาถึงนั้น เป็นแรงบันดาลใจให้แก่ผู้คน...

    สิ่งที่ทำให้แนวรบของสัจธรรมและหัวใจที่บริสุทธิ์ทั้งหลายเกิดความมั่งคงและมีพลังคือความหวังในวันที่โลกจะได้รับการปลดปล่อยจากการกดขี่ ความวุ่นวาย และความอยุติธรรมผ่านทางผู้ช่วยให้รอด (มุนญี) ที่ถูกสัญญาไว้ และแสงแห่งความยุติธรรมและสันติสุขจะแผ่ไปทั่วโลก ความหวังนี้เป็นเหมือนตะเกียงในหัวใจของบรรดาผู้ศรัทธาและอิสระชนที่ทำให้พวกเขามั่นคงบนเส้นทางแห่งสัจธรรมและเตือนพวกเขาว่าการพยายามทำความดีและการยืนหยัดอย่างมั่นคงเมื่อเผชิญกับความยากลำบากจะไม่สูญเปล่า

    ความเชื่อในวันอันสดใสที่จะมาถึงนั้น เป็นแรงผลักดันให้ผู้คนเดินบนเส้นทางแห่งความยุติธรรม ความบริสุทธิ์ และการรับใช้ผู้อื่น และหลีกเลี่ยงความสิ้นหวังและความอ่อนแอ ความหวังเช่นนี้ ทำให้หัวใจใกล้ชิดกันมากขึ้นและเสริมสร้างจิตวิญญาณแห่งความอดทน ความเพียร และความรับผิดชอบในสังคม เพราะทุกคนรู้ว่า การมุ่งมั่นเพื่อความดีและการปกป้องสัจธรรมเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมโลกให้พร้อมสำหรับอนาคตที่สดใส

    คำถามที่ร้อนแรงเหล่านี้ที่ดังก้องอยู่ในบท "ดุอาอ์นุดบะฮ์" นั้นหมายถึงความเชื่อในอนาคตเช่นนี้ มันคือเสียงร้องจากใจกลางประวัติศาสตร์และจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของบรรดาผู้ที่รอคอย เมื่อกล่าวว่า :

أَیْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِیاءِ وَ مُذِلُّ الْأَعْداءِ؟

“ผู้ที่จะทำให้หมู่มิตรของพระเจ้ามีเกียรติศักดิ์ศรี และทำให้เหล่าศัตรูของพระเจ้าพบกับความอัปยศอดสูอยู่ที่ไหนเล่า?”

    แท้จริงแล้วคือเสียงเรียกร้องแห่งความหวังและการรอคอยสำหรับการสถาปนาความยุติธรรมและการคืนศักดิ์ศรีแก่บรรดาผู้ศรัทธา การค้นหานี้ไม่ใช่เพียงแค่คำถามทางวาจา แต่แสดงออกถึงความปรารถนาอย่างลึกซึ้งต่อการบรรลุคำสัญญาแห่งพระเจ้าที่หลายหัวใจยึดมั่นและมีความผูกพัน

    ในอีกประโยคหนึ่ง เราจะอ่านว่า :

أَیْنَ صاحِبُ یَوْمِ الْفَتْحِ وَناشِرُ رایَةِ الْهُدىٰ؟

“เจ้าของวันแห่งการพิชิต และผู้แผ่ขยายธง แห่งการนำทาง อยู่ที่ไหนเล่า?”

    ประโยคนี้เป็นการเตือนใจถึงวันที่การชี้นำจากพระเจ้าจะปรากฏในโลกอย่างชัดเจนและครอบคลุมยิ่งขึ้น และมนุษย์จะมองเห็นเส้นทางแห่งความจริงได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ในวันนั้น คุณค่าของมนุษย์และคุณค่าแห่งพระเจ้าจะพบที่ทางที่แท้จริง และความยุติธรรมและจิตวิญญาณจะพบรูปลักษณ์ใหม่ในชีวิตของผู้คน

    สิ่งสำคัญ คือ ต้องรู้ว่า การรอคอยสำหรับวันนั้นไม่ได้หมายความว่า เราอยู่เฉย ๆ แต่เป็นการเรียกร้องให้เราแก้ไขปรับปรุงและพัฒนาตนเอง และมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่ความดีและความยุติธรรมอย่างสุดความสามารถ มนุษย์ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในการเตรียมสังคมสำหรับอนาคตที่สดใสได้ด้วยการประพฤติตนอย่างถูกต้อง ซื่อสัตย์ รับใช้ผู้อื่น และยึดมั่นในคุณธรรม

    ดังนั้น หัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวัง จึงกระซิบคำถามนี้อยู่เสมอ ในขณะที่พยายามยืนหยัดบนเส้นทางแห่งสัจธรรมและความบริสุทธิ์ ความหวังในการปรากฏตัวของผู้ช่วยให้รอด (อิมามมะฮ์ดี-อ.) คือดวงประทีปที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจและเตือนใจผู้คนว่า อนาคตจะสดใสกว่า ยุติธรรมกว่า และเปี่ยมไปด้วยการชี้นำ (ฮิดายะฮ์)


บทความ :  เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

Copyright © 2026 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้อิสลามสำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 358 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

29504333
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
12521
17266
45239
29352991
95675
477886
29504333

อ 07 เม.ย. 2026 :: 16:19:32