Powered by OrdaSoft!

 เหตุใด อัรบะอีนอิมามฮุเซน (อ.) จึงมีความสำคัญสำหรับเรา

ความทุกข์โศก (มุซีบัต) ที่เกิดขึ้นกับท่านอิมามฮุเซน (อ.) นั้นใหญ่หลวงและหนักหน่วงกว่าความทุกข์โศก (มุซีบัต) ทั้งมวล เพียงสาเหตุนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะชี้ให้เห็นว่าทำไมเราจะต้องแสดงความเสียใจและจัดพิธีไว้อาลัยรำลึกแด่ท่านอิมามฮุเซน (อ.) มากกว่าอิมามท่านอื่นๆ

เหตุใดอัรบะอีนอิมามฮุเซน (อ.) จึงให้ความสำคัญ

     การจัดพิธีรำลึกและการให้ความสำคัญต่อวันอาชูรอและอัรบะอีนนั้น ในความเป็นจริงแล้วเป็นการพิทักษ์ศาสนาอิสลามและการต่อสู้กับเหล่าศัตรูของศาสนา เพื่อให้ศาสนายังคงดำรงอยู่

     ความทุกข์โศก (มุซีบัต) ที่เกิดขึ้นกับท่านอิมามฮุเซน (อ.) นั้นใหญ่หลวงและหนักหน่วงกว่าความทุกข์โศก (มุซีบัต) ทั้งมวล เพียงสาเหตุนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะชี้ให้เห็นว่าทำไมเราจะต้องแสดงความเสียใจและจัดพิธีไว้อาลัยรำลึกแด่ท่านอิมามฮุเซน (อ.) มากกว่าอิมามท่านอื่นๆ

     บรรดาศัตรูของท่านอิมาฮุเซน (อ.) พยายามที่จะทำให้เหตุการณ์กัรบะลาอ์ถูกลืมเลือนไปอย่างสมบูรณ์ และกระทั่งว่าบางครั้งพวกเขาจะทำการจับกุม ทรมานและสังหารบรรดาผู้ที่เดินทางไปเยือน (ซิยาเราะฮ์) ท่านอิมามฮุเซน (อ.) บรรดาชาวชีอะฮ์จะใช้ทุกโอกาสเพื่อต้านทานกับการดำเนินการเหล่านี้ของพวกเขา และหนึ่งในโอกาสดังกล่าวคือเหตุการณ์ในวันอัรบะอีน

    หนึ่งในสัญลักษณ์ของมุอ์มิน คือการซิยาเราะฮ์ท่านอิมามฮุเซน (อ.) ในวันอัรบะอีน ท่านอิมามฮะซัน อัสกะรี (อ.) กล่าวว่า :

 عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلَاةُ إِحْدَى وَ الْخَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ وَ التَّخَتُّمُ بِالْيَمِينِ وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم 

    เครื่องหมายของผู้ศรัทธามี 5 ประการ คือ การนมาซ 51 ร่อกาอัต (นมาซวาญิบและมุสตะฮับในแต่ละวัน) การซิยาเราะฮ์อัรบะอีน การสวมใส่แหวนในมือขวา การวางหน้าผากลงบนดิน และการกล่าว บิสมิลลาฮิรเราะห์มานิรร่อฮีม ด้วยเสียงดัง (ในขณะนมาซ)” [1] และหนึ่งในหน้าที่ของชาวชีอะฮ์ คือ การให้ความสำคัญต่อการซิยาเราะฮ์อัรบะอีน

รางวัลจากทุกย่างก้าว บนเส้นทางการซิยารัตท่านอิมามฮุเซน (อ.)

    อัรบะอีนใกล้จะมาถึงแล้ว บรรดาผู้แสวงบุญและคาราวานต่างๆ ที่กำลังมุ่งสู่การเดินเท้าในพิธีรำลึกอัรบะอีน หรือการครบรอบ 40 วัน ของการเป็นชะฮีดของท่านอิมามฮุเซน (อ.) โดยปกติแล้วจะเดินเท้าจากเมืองนะญัฟ อัลอัชร็อฟ ไปยังกัรบะลา บรรดาผู้มุ่งเดินทางสู่กัรบะลานั้น หลังจากการซิยารัตท่านอมีรุ้ลมุอ์มินีนอะลี บินอะบีฏอลิบ (อ.) ในเมืองนะญัฟ และหลังจากการเดินเท้าในระยะทาง 80 กิโลเมตร ได้นำพาตัวเองไปถึงบ้านของผู้เป็นที่รัก ดินแดนอันเป็นที่รักและคะนึงหาแห่งกัรบะลา

    ทำไมการไปซิยารัต (แสวงบุญ) ณ ฮะรัมของท่านอิมามฮุเซน (อ.) โดยเฉพาะการเดินเท้า จึงมีคุณค่าและความประเสริฐถึงเพียงนี้ ?

    รางวัลของทุกย่างก้าวที่ก้าวไปในเส้นทางของการซิยารัตท่านอิมามฮุเซน (อ.) ที่บรรดาอิมาม (อ.) ผู้บริสุทธิ์ได้ให้คำแนะนำและสั่งเสียไว้หลายต่อหลายครั้งในริวายะฮ์ (คำรายงาน) ต่างๆ ของท่าน เกี่ยวกับการเดินเท้าไปยังฮะรัมของท่านอิมามฮุเซน (อ.) และได้กล่าวถึงผลรางวัลและการอภัยโทษเป็นพิเศษของพระผู้เป็นเจ้าในแต่ละย่างก้าวของการเดินทางดังกล่าว

 عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ ثُوَيْرِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: يَا حُسَيْنُ! مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ص إِنْ کَانَ مَاشِياً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَيِّئَةً؛ حَتَّى إِذَا صَارَ فِي الْحَائِرِ

کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِينَ الْمُنْتَجَبِينَ حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِينَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص يُقْرِوُکَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَکَ: اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَکَ مَا مَضَى

    ฮุเซน บินษุวัยร์ เล่าว่า ท่านอิมามซอดิก (อ.) ได้ กล่าวว่า “โอ้ฮุเซนเอ๋ย! ผู้ใดที่ออกมาจากบ้านของเขาโดยตั้งใจจะไปซิยาเราะฮ์ (เยี่ยม) หลุมฝังศพของท่าน (อิมาม) ฮุเซน บุตรของอะลี (อ.) หากเขาไปในสภาพของการเดินเท้า อัลลอฮ์จะทรงบันทึกหนึ่งความดีแก่เขาในทุกย่างก้าว และจะลบล้างหนึ่งความผิดบาป จนกระทั่งเมื่อได้ไปอยู่ใน “ฮาอิร” (2) อัลลอฮ์จะทรงบันทึกว่าเขาเป็นผู้หนึ่งจากบรรดาผู้ทำการแก้ไขปรับปรุง ผู้ได้รับการคัดเลือก จนกระทั่งเมื่อเขาได้เสร็จสิ้นพิธีต่างๆ ของเขา อัลลอฮ์จะทรงบันทึกเขาว่าเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ที่ได้รับความสำเร็จ จนกระทั่งเมื่อเขาต้องการที่จะเดินทางจากไป มะลัก (ทวยเทพ) ตนหนึ่งจะมาหาเขา แล้วกล่าวว่า แท้จริงท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ซ็อลฯ) ได้ฝากสลามมายังท่าน และกล่าวกับท่านว่า จงเริ่มต้นการกระทำ (อะมั้ล) ใหม่เถิด แน่นอนยิ่งอัลลอฮ์ได้ทรงอภัยโทษความผิดบาปที่ผ่านมาแก่ท่านแล้ว” (3)

    ผู้ที่ได้รับความสำเร็จ (ฟาอิซีน) คือผู้ที่จะได้อยู่ร่วมกับบรรดามะอ์ซูม (อ.) ในริวายะฮ์ (คำรายงาน) นี้ได้ชี้ให้เห็นว่า ในขั้นแรกนั้นผู้ที่เดินทางไปซิยารัต (แสวงบุญ) ณ ฮะรัมของท่านอิมามฮุเซน (อ.) นั้น เขาจะได้รับตำแหน่ง “มุศลิฮีน” (ผู้แก้ไขปรับปรุงตน) และต่อจากนั้นเขาจะบรรลุสู่ตำแหน่ง “ฟาอิซีน” (ผู้ประสบความสำเร็จ) ความแตกต่างของทั้งสองตำแหน่งนี้ก็คือตำแหน่ง “ฟาอิซีน” (ผู้ประสบความสำเร็จ) นั้นจะสูงกว่าตำแหน่ง “มุศลิฮีน” (ผู้แก้ไขปรับปรุงตน) ขั้นหนึ่ง และใครก็ตามที่เป็นผู้ประสบความสำเร็จ (ฟาอิซ) เขาจะได้อยู่ร่วมกับท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) และบรรดาอิมามผู้บริสุทธิ์ (อ.) ในสวรรค์ชั้นสูงสุด และแนวทางที่สั้นที่สุดสำหรับการเป็นผู้ประสบความสำเร็จ (ฟาอิซ) นั่นก็คือ การที่ความรักในท่านอิมามฮุเซน (อ.) จะส่องสว่างในหัวใจของเรา (3)


เชิงอรรถ :

(1) เราฎ่อตุ้ลวาอิซีน, เล่มที่ 1, หน้าที่ 195

(2) บริเวณโดยรอบของฮะรัมของท่านอิมามฮุเซน (อ.) เรียกว่า “ฮาอิร”, ญะวาฮิรุลกะลาม, มุฮัมมัด ฮุเซน นะญะฟี, เล่มที่ 14, หน้าที่ 339

(3) บิฮารุ้ลอันวาร, เล่มที่ 98, หน้าที่ 28 ; อัลมิซาร, เชคมุฟีด, หน้าที่ 30 ; กามิลุซซิยารอต, หน้าที่ 132

(4) ส่วนหนึ่งจากคำพูดของฮุจญะตุ้ลอิสลามอับดุลฮะมีด ชะฮาบ, จากเว็บไซต์ชีอะฮ์นิวส์


แปลและเรียบเรียง : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

Copyright © 2018 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้สำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 76 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

0148178
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
1105
1043
5170
138929
11490
24476
148178

พฤ 15 พ.ย. 2018 :: 17:49:04