เดือนรอมฎอนไม่ใช่เพียงการอิบาดะฮ์ส่วนบุคคล แต่ยังเป็น “โครงการฟื้นฟูสังคม” ที่หล่อหลอมความเมตตา ความเสมอภาค และความสามัคคีให้เกิดขึ้นจริงในชุมชน
1. สร้างความเสมอภาคผ่านความหิว
การถือศีลอดทำให้คนรวยและคนจนสัมผัส “ความหิว” เหมือนกัน เมื่อประสบการณ์พื้นฐานใกล้เคียงกัน หัวใจย่อมอ่อนโยนและเข้าใจผู้ยากไร้มากขึ้น (1)
นี่คือการสร้างความยุติธรรมจากภายในก่อนออกสู่ภายนอก
2. วัฒนธรรมการแบ่งปัน: ซะกาต–ศอดะเกาะฮ์–เลี้ยงละศีลอด
- การช่วยเหลือผู้ขัดสนเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน
- การเลี้ยงละศีลอดสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวและเพื่อนบ้าน
- ซะกาตฟิฏเราะฮ์ ในช่วงปลายเดือนทำหน้าที่ “ชำระศีลอด” และกระจายทรัพยากรสู่ผู้ยากไร้
รอมฎอนจึงเป็นฤดูกาลแห่งการหมุนเวียนความดีในสังคม
3. สร้างชุมชนผ่านมัสญิดและการละศีลอด (อิฟฏอร) ร่วมกัน
มัสญิดกลายเป็นศูนย์กลางการพบปะ
- นมาซญะมาอะฮ์
- กิยามุลลัยล์ (การนมาซในยามค่ำคืน)
- วงเรียนรู้อัลกุรอาน
ความศรัทธาเชื่อมโยงคนต่างวัย ต่างฐานะ ให้เป็น “อุมมะฮ์” เดียวกัน
4. การควบคุมลิ้นและพฤติกรรม = ลดความขัดแย้ง
ศีลอดไม่ใช่แค่งดอาหาร แต่รวมถึง :
- งดนินทา
- งดโกรธ
- งดคำพูดทำร้าย
เมื่อบุคคลควบคุมตนเอง สังคมย่อมสงบขึ้นโดยธรรมชาติ
5. การดูแลผู้เปราะบาง
ดุอาอ์ประจำวันรอมฎอนหลายบทเน้น :
- เมตตาเด็กกำพร้า
- ให้อาหาร
- เผยแพร่สลาม
แนวทางนี้สะท้อนคำสอนของท่านศาสดามุฮัมมัด ซ็อลฯ ที่เชื่อมการอิบาดะฮ์กับความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างแยกไม่ออก
6. มุมมองจากคำสอนของอะฮ์ลุลบัยต์ (อ.)
รายงานจาก ท่านอิมามอะลี อิบนุ อบีฏอลิบ (อ.) เน้นว่า ความยุติธรรมและการดูแลคนอ่อนแอคือหัวใจของสังคมแห่งศรัทธา
รอมฎอนจึงเป็นโรงเรียนฝึก :
- ความรับผิดชอบ
- ความเสียสละ
- ความยำเกรงที่สะท้อนสู่สาธารณะ
สรุป : รอมฎอน = การปฏิรูปสังคมจากภายใน
ถ้าศีลอดเปลี่ยนหัวใจ
หัวใจที่เปลี่ยนจะเปลี่ยนครอบครัว
ครอบครัวที่เปลี่ยนจะเปลี่ยนสังคม
รอมฎอนจึงไม่ใช่แค่เดือนแห่งการอดทน
แต่คือเดือนแห่งการสร้าง “สังคมแห่งความเมตตา”
เชิงอรรถ
(1)-มีผู้ถามท่านอิมามซอดิก (อ.) เกี่ยวกับเหตุผลของการบัญญัติการถือศีลอด ท่านตอบว่า :
إِنَّمَا فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الصِّيَامَ ، لِيَسْتَوِيَ بِهِ الْغَنِيُّ وَ الْفَقِيرُ . وَ ذَلِكَ أَنَّ الْغَنِيَّ لَمْ يَكُنْ لِيَجِدَ مَسَّ الْجُوعِ ، فَيَرْحَمَ الْفَقِيرَ . لِأَنَّ الْغَنِيَّ كُلَّمَا أَرَادَ شَيْئاً قَدَرَ عَلَيْهِ . فَأَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يُسَوِّيَ بَيْنَ خَلْقِهِ ، وَ أَنْ يُذِيقَ الْغَنِيَّ مَسَّ الْجُوعِ وَ الْأَلَمِ ، لِيَرِقَّ عَلَى الضَّعِيفِ ، فَيَرْحَمَ الْجَائِعَ
“แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงกำหนดการถือศีลอด ก็เพื่อที่จะให้เกิดความเท่าเทียมกันระหว่างคนรวยและคนจน นั้นเป็นเพราะว่าคนรวยไม่เคยสัมผัสกับความหิวโหย ที่จะทำให้เขาจะรู้สึกเมตตาสงสารคนจน คนรวยเมื่อเขาต้องการสิ่งใดเขาก็จะได้รับในสิ่งนั้น ด้วยเหตุนี้พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ที่จะให้เกิดความเท่าเทียมกันในระหว่างสิ่งถูกสร้างของพระองค์ (มนุษย์) และเพื่อให้คนรวยได้ลิ้มรสความหิวโหยและความเจ็บปวด เพื่อเขาจะได้สงสารคนที่อ่อนแอ และเมตตาต่อคนที่หิวโหย” (อิละลุชชะรอเยี๊ยะอ์, เล่มที่ 2, หน้าที่ 378)
บทความโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ
Copyright © 2018 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้สำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่