ในตำราและงานวิจัยด้าน อนาคตศาสตร์เชิงศาสนา (Religious Eschatology / Future Studies) โดยเฉพาะในบริบทของสำนักคิดชีอะฮ์ที่วิเคราะห์เหตุการณ์ยุคสุดท้าย (Mahdaviat) มีการถกเถียงและวิเคราะห์เกี่ยวกับฉากทัศน์ที่ "ซุฟยานี" บุคคลทรราชในคำพยากรณ์ที่จะเรืองอำนาจในดินแดนชาม (ซีเรีย) จะเปิดฉากโจมตีพันธมิตรและเป้าหมายสูงสุดคือ ประเทศอิหร่าน (นักรบแห่งคุรอซาน) โดยแบ่งออกเป็น สองมุมมองหลัก
ก่อนการปรากฏตัวของอิมามมะฮ์ดี (อ.) อิหร่านจะเข้าสู่สงครามกับเหล่าศัตรูหรือไม่
ในตำราด้านอนาคตศาสตร์เกี่ยวกับมะฮ์ดี (อ.) มีการกล่าวถึงการโจมตีของทหารต่างชาติต่ออิหร่าน และการเผชิญหน้าทางทหารหรือไม่? มีสองมุมมองในเรื่องนี้ :
มุมมองแรก :
ความตั้งใจของซุฟยานีที่จะโจมตีอิหร่านนั้น ปรากฏอยู่ในแหล่งข้อมูลของซุนนี และไม่มีการบ่งชี้โดยตรงถึงการโจมตีอิหร่านของซุฟยานีในหะดีษของชีอะฮ์
อุสตาซ "อะลี อัล กูรอนี" เชื่อว่า : ไม่มีรายงานเกี่ยวกับกองกำลังต่างชาติเข้าสู่อิหร่านในตำราอนาคตศาสตร์เกี่ยวกับมะฮ์ดะวียะฮ์ [1]
มุมมองที่สอง :
มุมมองนี้ระบุว่า มีหลักฐานและเบาะแส (เกาะรีนะฮ์) มากมายที่บ่งชี้ถึงการเผชิญหน้าทางทหารนี้ในภูมิศาสตร์ของการปรากฏตัว (ซุฮูร) ของอิมามมะฮ์ดี (อ.)
คำอธิบาย : ความเกลียดชังและความอาฆาตพยาบาทของซุฟยานีที่มีต่อชาวชีอะฮ์นั้นชัดเจน :
السُّفْيَانِيّ...حَنَقَهُ وَ شَرَهَهُ إِنَّمَا هِيَ عَلَى شِيعَتِنَا
"ซูฟยานี...ความโกรธจัดและความโลภของเขามีแต่ต่อชาวชีอะฮ์ของเรา" [2]
ความตั้งใจแน่วแน่และความครุ่นคิดของซุฟยานีหลังจากพิชิตซีเรียแล้ว คือการเคลื่อนทัพมุ่งหน้าสู่อิรัก ซึ่งเป็นประตูสู่อิหร่าน :
السُّفْيَانِيُّ...لَا يَكُونُ لَهُ هِمَّةٌ إِلَّا الْإِقْبَالَ نَحْوَ الْعِرَاق
"ซุฟยานี...จะไม่มีความมุ่งมั่นใด ๆ นอกจากการมุ่งไปยังอิรัก" [3]
เนื่องจากโดยพื้นฐานแล้วเป้าหมายสูงสุดของการยืนหยัด (กิยาม) ของชาวอิหร่านคือการนำธงไปมอบให้แด่อิมามแห่งยุคสมัย (มะฮ์ดี) และเป็นเรื่องปกติที่ซุฟยานี ในฐานะศัตรูตัวฉกาจของอิมามมะฮ์ดี (อ.) จะมีความตั้งใจที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขา :
كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ...وَلَايَدْفَعُونَهَا إِلَّا إِلَى صَاحِبِكُمْ
"ประหนึ่งว่าฉันเห็นกลุ่มชนหนึ่งยืนหยัดขึ้นทางทิศตะวันออก...และพวกเขาจะไม่ยอมมอบมัน (ธง) ให้แก่ใคร นอกจากให้แก่สหายของพวกท่าน (หมายถึง มะฮ์ดี)" [4]
ดังนั้น นอกจากการยึดครองอิรักแล้ว ซุฟยานียังมุ่งมั่นที่จะโจมตีอิหร่านด้วย
และได้กล่าวไปแล้วว่า ความเกลียดชังและความอาฆาตพยาบาทของซุฟยานีนั้น มุ่งเป้าไปที่ชาวชีอะฮ์และผู้ปฏิบัติตามของท่านอิมามอะลี (อ.) โดยเฉพาะชาวชีอะฮ์ในอิรักและอิหร่าน
และในริวายะฮ์ (คำรายงาน) เกี่ยวกับกลุ่มชนชาวตะวันออกและการยืนหยัดขึ้น (กิยาม) ของชาวอิหร่าน ได้กล่าวไปแล้วว่า หลังจากสองขั้นตอนของการเรียกร้องสิทธิ พวกเขาก็เข้าสู่ขั้นตอนของการใช้ดาบและการเผชิญหน้าทางทหารกับเหล่าศัตรู :
كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ يَطْلُبُونَ الْحَقَّ فَلَا يُعْطَوْنَهُ ثُمَّ يَطْلُبُونَهُ فَلَا يُعْطَوْنَهُ فَإِذَا رَأَوْا ذَلِكَ وَضَعُوا سُيُوفَهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ...قَتْلَاهُمْ شُهَدَاءُ
"ประหนึ่งว่าฉันเห็นกลุ่มชนหนึ่งยืนหยัดขึ้นทางทิศตะวันออก และพวกเขาจะเรียกร้องสิทธิแต่ไม่ถูกมอบให้ หลังจากนั้นพวกเขาจะเรียกร้องสิทธิอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้รับมอบให้ เมื่อเห็นเช่นนั้นพวกเขาจะแบกดาบไว้บนบ่าของพวกเขา (เพื่อทำศึก) ... บรรดาผู้ที่ถูกฆ่าของพวกเขา คือผู้เป็นชะฮีด" [5]
ดังนั้น หลังจากที่ซุฟยานีเข้าสู่อิรักและชาวชีอะฮ์ถูกสังหารหมู่ในกูฟะฮ์และนะญัฟ ชาวอิหร่านจึงเข้าสู่อิรักเพื่อปกป้องศูนย์กลางและศาสนสถานอันศักดิ์สิทธิ์ของชาวชีอะฮ์และจะสร้างความพ่ายแพ้อย่างยับเยินให้กับซุฟยานีที่ได้รับการสนับสนุนจากชาวตะวันตก :
يَبْعَثُ السُّفْيَانِيُّ جَيْشاً إِلَى الْكُوفَةِ وَ عِدَّتُهُمْ سَبْعُونَ أَلْفاً فَيُصِيبُونَ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ قَتْلًا وَ صُلْباً وَ سَبْياً فَبَيْنَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ رَايَاتٌ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ وَ تَطْوِي الْمَنَازِلَ طَيّاً حَثِيثاً وَ مَعَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِم
"ซุฟยานีจะส่งกองทัพหนึ่งไปยังกูฟะฮ์ และจำนวนของพวกเขาคือเจ็ดหมื่นคน พวกเขาจะเข่นฆ่าชาวกูฟะฮ์ ตรึงกางเขนและจับเป็นเชลย ในขณะที่พวกเขากำลังทำเช่นนั้น กลุ่มธง (กองทัพ) จากคุราซานก็จะมา และพวกเขาจะเดินทางผ่านบ้านเรือนต่างๆ มาอย่างรวดเร็ว และมีสหายของกออิมจำนวนหนึ่งร่วมอยู่กับพวกเขาด้วย" [6]
ในหนังสือ "มุสตัดร็อก อะลัซซอฮีฮัยน์" ก็มีเนื้อหาบางส่วนที่ถูกกล่าวถึงในตำราที่น่าเชื่อถือ (มุอ์ตะบัร) ของชีอะห์ บ่งชี้อยู่ดังนี้ :
عَن أبيرُومانَ عَن عَلِيِّ بنِ أبيطالِبٍ قالَ: يَظهَرُ السُّفيانِيُّ عَلَى الشّامِ...فَتُقبِلُ طائِفَةٌ مِنهُم حَتّى يَدخُلوا أرضَ خُراسانَ و تُقبِلُ خَيلُ السُّفيانِيِّ في طَلَبِ أهلِ خُراسانَ و يَقتُلونَ شيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ بِالكوفَةِ ثُمَّ يَخرُجُ أهلُ خُراسانَ في طَلَبِ المَهدِيِّ
"อบู รูมาน ได้รายงานจากท่านอะลี อิบนุ อบีฏอลิบ ซึ่งกล่าวว่า : “ซุฟยานีจะปรากฏตัวในดินแดนชาม (ซีเรีย) …จากนั้นกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาจะมาจนกระทั่งเข้าสู่ดินแดนคุราซาน และกองทหารม้าของซุฟยานีจะมาเพื่อค้นหาชาวคุราซาน แล้วพวกเขาจะสังหารชาวชีอะฮ์ของวงศ์วานแห่งมุฮัมมัด (ซ็อลฯ) ในกูฟะฮ์ จากนั้นชาวคุราซานก็จะออกมาตามหามะฮ์ดี” [7]
นอกจากนี้ ชาวอิหร่านจะเข้าสู่สงครามเต็มรูปแบบกับชาวยิวและชาวอิสราเอลที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในปาเลสไตน์ในช่วงเวลาที่ท่านอิมามมะฮ์ดี (อ.) ปรากฏตัว ซึ่งได้ถูกกล่าวถึงไปแล้วโดยละเอียดในเนื้อหาเกี่ยวกับอัลกุรอานบท (ซูเราะฮ์) อัล อิสรออ์
ดังนั้น หลักฐานและเบาะแส (กรณีแวดล้อม) ทั้งหมดชี้ให้เห็นถึง "การเผชิญหน้าทางทหาร" และสงครามระหว่างชาวอิหร่านและกลุ่มต่อต้านชาวชีอะฮ์กับพันธมิตรสามฝ่าย "ตะวันตก ฮิบรู (ยิว) และอาหรับ"
เชิงอรรถ :
1. อัล มุอ์ญัม อัลเมาฎูอี ลิอะฮาดีษ อัลอิมามมุลมะฮ์ดี, อัล กูรอนี, หน้า 459 และ 500
2. อัลฆ็อยบะฮ์, นุอ์มานี, หน้า 301
3. อัลฆ็อยบะฮ์, นุอ์มานี, หน้า 280
4. และ 5. อัลฆ็อยบะฮ์, นุอ์มานี, หน้า 273
6. อัลฆ็อยบะฮ์, นุอ์มานี, หน้า 280
7. มุสตัดร็อก อะลัซซอฮีฮัยน์, นีชาบุรี, เล่ม 8, น 289
บทความ : มุศฏอฟา อะมีรี
แปลโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ
Copyright © 2026 SAHIBZAMAN.NET- สื่อเรียนรู้สำหรับอิสระชนคนรุ่นใหม่