อัลกุรอาน-ฮะดิษ

อัลกุรอาน-อัลฮะดิษ

รอมฎอน เดือนแห่งการเลือกเส้นทางของชีวิต จงใช้โอกาสในเดือนรอมฎอนแก้ไขปรับปรุงตนเอง เรามีความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขปรับปรุงตนเอง เราจำเป็นเป็นต้องขัดเกลาตน เรามีความจำเป็น (ต่อสิ่งนี้) จวบจนลมหายใจสุดท้ายของเรา ชีวิตของมนุษย์ คือ สนามแห่งการต่อสู้ระหว่างการยอมรับสองอำนาจการคุ้มครอง (วิลายะฮ์)  คืออำนาจการคุ้มครองของพระเจ้า กับอำนาจการคุ้มครองของซาตาน (ชัยฏอน)....

การดำรงสภาพของการเคารพภักดีพระผู้เป็นเจ้าตลอดเวลา  อิบาดะฮ์ (การนมัสการและการเคารพภักดีพระผู้เป็นเจ้า) ของผู้ถือศีลอดนั้น ก็คือการที่เขาจะอดทนต่อความยากลำบากของความหิวกระหาย เพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของพระผู้เป็นเจ้า โดยที่เขาจะหลีกเลี่ยงจากอาหารทุกอย่างแม้แต่สิ่งที่เป็นที่อนุมัติ (ฮะล้าล) ในเดือนอื่นๆ จากเดือนรอมฎอน ดังนั้นเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะกินเนื้อพี่น้องของเขาที่ตายไปแล้ว!

แบบอย่างแห่งการเสียสละ (อีษาร) ในอัลกุรอานและวจนะของอิสลาม คำว่า “อีษาร” (การเสียสละ) หมายถึง การให้ความสำคัญต่อผู้อื่นก่อนตนเองหรือมากกว่าตนเอง ไม่ว่าจะในเรื่องของทรัพย์สินเงินทอง วัตถุ หรือจะเป็นเรื่องของการดำเนินชีวิตก็ตาม นับได้ว่าเป็นคุณลักษณะอันสูงส่งประการหนึ่งทางด้านจริยธรรม ซึ่งได้รับการยกย่องสรรเสริญไว้อย่างมากมายในคัมภีร์อัลกุรอาน และในคำรายงาน (ริวายะฮ์) ทั้งหลาย และคุณลักษณะดังกล่าวนี้เกิดจากการที่มนุษย์ได้ขจัดความเห็นแก่ตัวให้หมดสิ้นไปจากตนเอง

บรรทัดฐานการเลือกและตัดสินใจของมนุษย์ คือ พระบัญชาของอัลลอฮ์ ความตกต่ำ ความทุกข์ยากและความหายนะของมนุษย์ส่วนใหญ่ เกิดจากความไร้หลักเกณฑ์ ไร้ระเบียบแบบแผน และขาดซึ่งบรรทัดฐานที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต สาเหตุที่สำคัญยิ่งประการหนึ่งที่มีผลอย่างมากในการชักนำมนุษย์ไปสู่ความหลงผิดนั้นอยู่กับสิ่งใด การดำเนินชีวิตของมนุษย์ที่จะสามารถประสบความสำเร็จและดำเนินไปสู่ความผาสุกที่แท้จริงได้ จะต้องมีหลักเกณฑ์และบรรทัดฐานอย่างไร

โองการอัลกุรอานเกี่ยวกับบัรซัค (โลกหลังความตาย) บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกลงโทษในบัรซัค (โลกหลังความตาย ซึ่งคั่นกลางระหว่างโลกนี้และปรโลก) และพวกเขากำลังรอการลงโทษอันสาหัสในวันกิยามะฮ์ และบรรดาผู้ศรัทธานั้นจะได้เห็นรางวัลและความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้า มีหลักฐานในทางตัวบทของศาสนา (นักลีย์ หรือ ชัรอีย์ ) มากมายในอัลกุรอานและหะดีษเกี่ยวกับการมีอยู่ของอาลัมบัรซัค

โองการอัลกุรอานเกี่ยวกับความตายและการถอดวิญญาณ ความตายเกาะติดพวกท่านยิ่งกว่าเงาของพวกท่าน และมีอำนาจครอบครองพวกท่านยิ่งกว่าตัวพวกท่านเอง ความตายเป็นประตูสู่อาลัมบัรซัค (โลกขั้นกลางระหว่างโลกนี้และปรโลก) และเป็นจุดเริ่มต้นของการตอบแทนรางวัลและการลงโทษในชีวิตหลังความตาย แม้ว่าการตอบแทนรางวัลและการลงโทษอย่างเต็มรูปแบบจะเกิดขึ้นในวันกิยามะฮ์ (ปรโลก) ก็ตาม

ความสงบมั่นของผู้ศรัทธา ขณะเสียชีวิต มวลมลาอิกะฮ์ (ทวยเทพ) ของพระผู้เป็นเจ้า จะแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา (มุอ์มิน) ว่า สันติสุขและความสงบสุขจงมีแด่พวกท่านเถิด มวลมลาอิกะฮ์จะถอดวิญญาณของบุคคลเหล่านั้นด้วยความเคารพและให้เกียรติ และจะแจ้งข่าวดีถึงรางวัลตอบแทนต่างๆ ที่ไม่มีสิ่งใดเหมือนของพระผู้เป็นเจ้าแก่พวกเขา ซึ่งนั่นก็คือการชำระล้างพวกเขาจากความแปดเปื้อนของความผิดบาป และเพื่อการย่างก้าวเข้าสู่โลกใหม่

ความทุกข์ทรมานของการถอดวิญญาณผู้ปฏิเสธศรัทธาในมุมมองของอัลกุรอาน บรรดาทวยเทพ (มลาอิกะฮ์) ที่ทำหน้าที่ถอดวิญญาณจะทุบตีร่างกายและตบใบหน้าของพวกเขาด้วยการดูหมิ่นเหยียดหยามและความอัปยศอดสู เพื่อให้พวกเขาปล่อยวิญญาณของตนออกมาและเตรียมพร้อมสำหรับการลงโทษอันแสนอัปยศ โองการเหล่านี้ก็เช่นกัน ได้กล่าวถึงความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวดของการถอดวิญญาณของพวกเขา และชี้ให้เห็นถึงการไร้ความสามารถของพลังอำนาจจอมปลอมทั้งมวลที่จะช่วยเหลือเขาได้ในขณะนั้น

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 138 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

28895826
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
2794
11813
57356
28736342
326524
379568
28895826

พฤ 26 ก.พ. 2026 :: 06:07:34