อัลกุรอาน-ฮะดิษ

อัลกุรอาน-อัลฮะดิษ

รอมฎอน เดือนแห่งการเลือกเส้นทางของชีวิต จงใช้โอกาสในเดือนรอมฎอนแก้ไขปรับปรุงตนเอง เรามีความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขปรับปรุงตนเอง เราจำเป็นเป็นต้องขัดเกลาตน เรามีความจำเป็น (ต่อสิ่งนี้) จวบจนลมหายใจสุดท้ายของเรา ชีวิตของมนุษย์ คือ สนามแห่งการต่อสู้ระหว่างการยอมรับสองอำนาจการคุ้มครอง (วิลายะฮ์)  คืออำนาจการคุ้มครองของพระเจ้า กับอำนาจการคุ้มครองของซาตาน (ชัยฏอน)....

การดำรงสภาพของการเคารพภักดีพระผู้เป็นเจ้าตลอดเวลา  อิบาดะฮ์ (การนมัสการและการเคารพภักดีพระผู้เป็นเจ้า) ของผู้ถือศีลอดนั้น ก็คือการที่เขาจะอดทนต่อความยากลำบากของความหิวกระหาย เพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของพระผู้เป็นเจ้า โดยที่เขาจะหลีกเลี่ยงจากอาหารทุกอย่างแม้แต่สิ่งที่เป็นที่อนุมัติ (ฮะล้าล) ในเดือนอื่นๆ จากเดือนรอมฎอน ดังนั้นเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะกินเนื้อพี่น้องของเขาที่ตายไปแล้ว!

แบบอย่างแห่งการเสียสละ (อีษาร) ในอัลกุรอานและวจนะของอิสลาม คำว่า “อีษาร” (การเสียสละ) หมายถึง การให้ความสำคัญต่อผู้อื่นก่อนตนเองหรือมากกว่าตนเอง ไม่ว่าจะในเรื่องของทรัพย์สินเงินทอง วัตถุ หรือจะเป็นเรื่องของการดำเนินชีวิตก็ตาม นับได้ว่าเป็นคุณลักษณะอันสูงส่งประการหนึ่งทางด้านจริยธรรม ซึ่งได้รับการยกย่องสรรเสริญไว้อย่างมากมายในคัมภีร์อัลกุรอาน และในคำรายงาน (ริวายะฮ์) ทั้งหลาย และคุณลักษณะดังกล่าวนี้เกิดจากการที่มนุษย์ได้ขจัดความเห็นแก่ตัวให้หมดสิ้นไปจากตนเอง

บรรทัดฐานการเลือกและตัดสินใจของมนุษย์ คือ พระบัญชาของอัลลอฮ์ ความตกต่ำ ความทุกข์ยากและความหายนะของมนุษย์ส่วนใหญ่ เกิดจากความไร้หลักเกณฑ์ ไร้ระเบียบแบบแผน และขาดซึ่งบรรทัดฐานที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิต สาเหตุที่สำคัญยิ่งประการหนึ่งที่มีผลอย่างมากในการชักนำมนุษย์ไปสู่ความหลงผิดนั้นอยู่กับสิ่งใด การดำเนินชีวิตของมนุษย์ที่จะสามารถประสบความสำเร็จและดำเนินไปสู่ความผาสุกที่แท้จริงได้ จะต้องมีหลักเกณฑ์และบรรทัดฐานอย่างไร

โองการอัลกุรอานเกี่ยวกับบัรซัค (โลกหลังความตาย) บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกลงโทษในบัรซัค (โลกหลังความตาย ซึ่งคั่นกลางระหว่างโลกนี้และปรโลก) และพวกเขากำลังรอการลงโทษอันสาหัสในวันกิยามะฮ์ และบรรดาผู้ศรัทธานั้นจะได้เห็นรางวัลและความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้า มีหลักฐานในทางตัวบทของศาสนา (นักลีย์ หรือ ชัรอีย์ ) มากมายในอัลกุรอานและหะดีษเกี่ยวกับการมีอยู่ของอาลัมบัรซัค

โองการอัลกุรอานเกี่ยวกับความตายและการถอดวิญญาณ ความตายเกาะติดพวกท่านยิ่งกว่าเงาของพวกท่าน และมีอำนาจครอบครองพวกท่านยิ่งกว่าตัวพวกท่านเอง ความตายเป็นประตูสู่อาลัมบัรซัค (โลกขั้นกลางระหว่างโลกนี้และปรโลก) และเป็นจุดเริ่มต้นของการตอบแทนรางวัลและการลงโทษในชีวิตหลังความตาย แม้ว่าการตอบแทนรางวัลและการลงโทษอย่างเต็มรูปแบบจะเกิดขึ้นในวันกิยามะฮ์ (ปรโลก) ก็ตาม

ความสงบมั่นของผู้ศรัทธา ขณะเสียชีวิต มวลมลาอิกะฮ์ (ทวยเทพ) ของพระผู้เป็นเจ้า จะแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา (มุอ์มิน) ว่า สันติสุขและความสงบสุขจงมีแด่พวกท่านเถิด มวลมลาอิกะฮ์จะถอดวิญญาณของบุคคลเหล่านั้นด้วยความเคารพและให้เกียรติ และจะแจ้งข่าวดีถึงรางวัลตอบแทนต่างๆ ที่ไม่มีสิ่งใดเหมือนของพระผู้เป็นเจ้าแก่พวกเขา ซึ่งนั่นก็คือการชำระล้างพวกเขาจากความแปดเปื้อนของความผิดบาป และเพื่อการย่างก้าวเข้าสู่โลกใหม่

ความทุกข์ทรมานของการถอดวิญญาณผู้ปฏิเสธศรัทธาในมุมมองของอัลกุรอาน บรรดาทวยเทพ (มลาอิกะฮ์) ที่ทำหน้าที่ถอดวิญญาณจะทุบตีร่างกายและตบใบหน้าของพวกเขาด้วยการดูหมิ่นเหยียดหยามและความอัปยศอดสู เพื่อให้พวกเขาปล่อยวิญญาณของตนออกมาและเตรียมพร้อมสำหรับการลงโทษอันแสนอัปยศ โองการเหล่านี้ก็เช่นกัน ได้กล่าวถึงความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวดของการถอดวิญญาณของพวกเขา และชี้ให้เห็นถึงการไร้ความสามารถของพลังอำนาจจอมปลอมทั้งมวลที่จะช่วยเหลือเขาได้ในขณะนั้น

ผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้

มี 349 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

29581604
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
7094
13391
7094
29459094
172946
477886
29581604

อ 12 เม.ย. 2026 :: 12:01:04